[عنوان ندارد]

برفها
کم کم آب مي شود
شب...
ذره ذره آفتاب مي شود
و دعاي هر کسي
رفته رفته توي راه
مستجاب مي شود

به آغوش تومحتاجم.....برای حس آرامش....

دلم شادی میخواد..دلم هوای آزادمیخواد ...دلم آسمون میخواد...دلم نورمیخواد..

خدایا.... دوست دارم بفهمی چی میگم ..

دوست دارم آدم پرفکتی باشم...دوست دارم خوب باشم..دوست دارم بدانم درنهایت تویی

+ دیشب ازترس مرگ ازخواب پریدم...

انقد ترسیده بودم که حد نداره..بعدش فکرکردم که آخرکه باید بمیرم

چه دیرچه زود باید این مسیرطی بشه...واین تنهامسیری رسیدن به توهستش..

بایدیادم باشد که سلامتی چه نعمتی بزرگی است.

وهمین که منوسالم نگه داشتی بهترین چیزه ..شکرت خدایا...

قول میدم کفرنعمت نکنم و با تکرارآرزوی  خودم نه اعصاب خودم روخرد کنم نه تورو..

میدونم وقتی روحم بزرگ شد این آرزویم رانیزبر آورده خواهی کرد..

میپرستمت خدای عشقولی من..

منوباخودت عجین کن..وبه بنده ات رحم کن...

به این بنده ای که چیزی ازخودش نداره..

خدایا ..

+اگه مسلمی چرا تسلیم نیستی؟

+نشسته ام اینجا تنها درحالی که خواهرانم خانه مامان جمعن...ومن ازترس اینکه باز بادیدن بچه هاشون وقربون صدقه رفتن خواهرام یاد آرزوم بیفتم نرفتم اونجا...کاش بودی مامان..کاش نگاه های دیگران اینوبهم تلقین نمیکرد که شاید گناهکارم که دعام به آسمون نمیرسه...